Dekkingsgraad
De dekkingsgraad is de verhouding tussen het vermogen van het pensioenfonds (activa) en de (toekomstige) pensioenverplichtingen (passiva zijde). Het is dus een graadmeter voor de mate waarin het pensioenfonds aan haar toekomstige verplichtingen (dit zijn de aan u toegekende pensioenen in de toekomst) kan voldoen. Een dekkingsgraad van 100% geeft aan dat de verplichtingen en het eigen vermogen precies even groot is. Wanneer een rendement wordt behaald van 4% of meer, blijft de dekkingsgraad bij de meeste pensioenfondsen boven de 100%. De toezichthouder, De Nederlandsche Bank, eist een minimale dekkingsgraad van 105%. Daarboven is nog eens een buffer vereist, zodat tegenvallende beleggingsresultaten kunnen worden opgevangen. De dekkingsgraad inclusief buffer moet voor SPOA tussen de 115 en 120% bedragen; de buffereisen zijn afhankelijk van de samenstelling van de beleggingsmix. De grootte van de vereiste buffer verschilt daardoor ook van fonds tot fonds.
Invloeden op de dekkingsgraad
Verschillende zaken hebben invloed op de dekkingsgraad van pensioenfondsen:
- Indexatie van pensioenen (na verhoging van de pensioenaanspraken is de dekkingsgraad lager);
- Premiebeleid (een hogere premie leidt tot een hogere dekkingsgraad);
- Beleggingsresultaten (hoe meer rendement op de beleggingen, hoe hoger de dekkingsgraad).
